Expats, kenniswerkers en de Limburgse woningmarkt

Sander: Hoi en welkom bij De Wooncast powered by NVM Limburg. Mijn naam is Sander Kleikers en vandaag kijken we naar internationaal wonen in Limburg. Expats, studenten, kenniswerkers. Wat betekent die instroom nu eigenlijk voor onze woningmarkt? Bij mij aan tafel daarom twee kenners uit de praktijk. Kenneth Kruse van Damen Makelaardij en Maastricht. Welkom Kenneth.

Kenneth: Dankjewel.

Sander: En Eugène Konings van Konings Makelaardij in Weert. Welkom Eugène.

Eugène: Goeiedag.

Sander: Goeiedag. We gaan het hebben over die internationale markt. Hoe vaak heb jij daar mee te maken Eugène?

Eugène: Regelmatig. Wij werken met ons kantoor in Weert. Weert ligt op ongeveer 10, 15 minuten ten zuiden van Eindhoven. Dus een groot gedeelte van onze bezichtiging is in het Engels met expats en internationals.

Sander: Precies, want heel veel mensen kennen natuurlijk de Brainport regio Eindhoven. Waar internationaal heel veel mensen naartoe trekken. En dan vanwege ASML, Philips.

Eugène: Ja, dat zijn vaak bedrijven die oorspronkelijk gelieerd zijn aan Philips. Maar inderdaad, ASML is een van de bekendere.

Sander: Ja, waar komen ze vandaan?

Eugène: Eigenlijk uit de hele wereld. Je ziet mensen uit Japan, uit Brazilië, uit India, uit Europa. Dus Spanje, met name de Zuid-Europese landen. Spanje, Portugal, Italië. Dat is een grote groep mensen.

Sander: En hoe is jouw Portugees inmiddels?

Eugène: Mijn Portugees is helemaal niet zo goed. Mijn Engels is best wel aardig. En dat maakt wel gewoon het verschil.

Sander: Ja, ik ken het hoe anders is dat misschien wel in Zuid-Limburg, in de regio Maastricht. Maar je hebt natuurlijk ook onder andere met de Universiteit Maastricht. En veel bedrijven in de innovatieve medtech-industrie. Je hebt natuurlijk ook heel veel internationals aantrekt.

Kenneth: Absoluut, absoluut. Je merkt gewoon dat die groep steeds groter wordt. En in Maastricht hebben we ook de internationale school. En je merkt toch dat mensen echt gericht zoeken om en nabij die internationale school. Dus je kunt eigenlijk best wel goed voorspellen bij welke woningen je meer Engels moet gaan praten. En op het opzichte van Nederlands, ja.

Sander: Want ook in Zuid-Limburg merk je, net als bij Eugène in de regio Weert en noordelijker nog, ook dat ze overal vandaan komen.

Kenneth: Ja, absoluut. Alle windrichtingen hebben we gehad. India, Brazilië, noem maar op.

Sander: Wat valt op bij internationale kopers? Als je dat mag vergelijken met Nederlandse verkopers. Zit er daar veel verschillen in?

Eugène: Ja, cultuurverschillen uiteraard.

Sander: Waar begint dat mee?

Eugène: Bijvoorbeeld het geven van hand. Wat bij ons heel vanzelfsprekend is. Is in sommige culturen niet vanzelfsprekend. Dus jij moet er van tevoren rekening mee houden van ga ik deze cliënt een hand geven of niet?

Sander: Ja, aftasten. Ja, dat draag je ook dan ook. Als je niet helemaal zeker bent.

Eugène: Ja, ik tast vooral af. Ik laat de mensen de eerste stap zetten. En dan schakel ik door.

Sander: Ja, dus daar begint het dan mee met kennis maken. Wat zijn nog meer grotere verschillen met Nederlandse kopers?

Kenneth: Ik merk dat Nederlandse kopers misschien wat sneller handelen. En de internationale kopers eerst het willen begrijpen voordat ze handelen. Snap je wat ik bedoel?

Sander: En wat is dan begrijpen hoe de woningmarkt eruit ziet? Hoe de wijk waar ze potentieel interesse in hebben? Misschien wel juridische zaken?

Kenneth: Ja, hoe de procedure gaat. Ook voor ons simpele vragen van wat is kostenkoper? Wat gebeurt er als ik de financiering niet rond krijg? Dus echt terug naar de basis. En ook hoe de procedure is.

Zeker het biedingssysteem is voor ons inmiddels de dagelijkse kost. Maar voor internationale kopers is het allemaal nieuw. Zeker in andere landen is vaak een vraagprijs een startpunt tot onderhandelen. En hier is dat vaak een beginpunt naar boven toe.

Sander: Ik had eigenlijk verwacht dat het misschien wel makkelijker zou zijn bij internationale kopers. Omdat ze eenmaal waarschijnlijk een baan of een toekomst hier hebben geaccepteerd. Daar moet er toch een huis linksom rechtsom bij komen. Omdat ze van ver komen. En dat ze dus vrij snel zeggen het is goed, we gaan ervoor.

Kenneth: Ja, enerzijds is dat zo. Onze klanten komen vaak vanuit een huursituatie. Dus dan heb je al automatisch iets meer tijd. Maar inderdaad, en dat is ook wel grappig om te zien. Dat ze het vaak als investering zien. En als je dan afweegt tegenover huren. Dan zie je wel dat ze sneller een beslissing naar koop maken.

Sander: Herken je dit allemaal? Dit soort geluiden? Als je hebt over de verschillen die je misschien ook wel cultureel met elkaar hebt.

Eugène: Ja, dat zie je zeker. Een van de belangrijke verschillen waar vaak mensen die niet Nederlands zijn aan moeten wennen is onze punctualiteit. Als wij een bezichtiging hebben en die start om twee uur. Dan start die om twee uur. En niet om tien over twee. Je hebt een bepaalde tijd die je per woning kunt gebruiken. En die tijd proberen we zo goed mogelijk in te delen.

En zo goed mogelijk te gebruiken. Simpelweg om ook iedereen op een goede manier te kunnen informeren. En als dan iemand gewoon tien minuten of een kwartier later komt. Dan blijft er niet heel veel tijd meer over. Omdat je ook niet wil hebben dat je gaat uitlopen naar andere kandidaten toe. Die wel gewoon netjes op tijd staan.

Sander: En hoe ga je dan met punctualiteit? Want wij Nederlanders zeggen dan van we hadden er een afspraak om twee uur. Maar iemand anders zegt twee uur, half drie. Kom op jongens.

Eugène: Ja, je moet in veel gevallen. Wij sturen van tevoren ook altijd een bericht. Denk eraan. Jouw bezichtiging morgen staat om twee uur. Maak het zeker dat je op tijd bent. Dat is een belangrijk onderdeel.

Sander: Ja, punctualiteit speelt. Wat speelt nog meer? Als je het hebt over culturele verschillen. Misschien wel zakelijke verschillen. Andere inzichten. Misschien wel een langer denkproces. Zoals al werd geschetst.

Kenneth: Je ziet vaak dat expats eigenlijk standaard willen weten wat het energielabel is. Die willen standaard de mogelijkheid hebben om een bouwkundige keuring uit te voeren. Op zich ook niet gek. Kom je in Nederland vanuit een ander land en je kent niemand. Behalve je collega's en misschien wat directe vrienden die in de buurt wonen. Dan kan ik me goed voorstellen dat je op die manier wil zorgen dat je goed voorbereid bent. En dat is een belangrijk onderdeel.

Eugène: Waar we ook tegenaan lopen zijn misschien. Want dat zij niet per se rekening houden met onze culturele verschillen. Wij zijn een Limburgse kantoor. We zitten op de grens met Brabant. Want daar waar je ziet dat veel Limburgers niet automatisch naar Brabant verhuizen. Of juist andersom.

De Brabander niet automatisch naar Limburg verhuist. Maakt dat voor een expat of een international helemaal niets uit. Die zien die provinciale grens helemaal niet. En die kent inderdaad die grens niet. Die culturele achtergrond maakt verder niet uit. Als je maar redelijk dicht bij je werk zit.

Zij kijken feitelijk gewoon. Ik wil binnen een uur van mijn werk wonen. Ik ken wat mensen die bijvoorbeeld in Londen gewerkt hebben. En die moesten dan een uur met de metro naar hun werk. Dus die zeggen als ze in Eindhoven werken. Ik wil binnen een uur van Eindhoven wil ik gaan wonen.

Dat is een beetje Zwolle en alles tot aan Maastricht. Dat is een hele andere situatie. De gemiddelde Nederlander wil zover niet rijden voor het werk. Het moet in de buurt zijn.

Sander: Herken je dit?

Kenneth: Ja, zeker. Voor ons althans. Voor ons moet het in de buurt zijn. Voor een international maakt eigenlijk een half uur of een uurtje misschien wel rijden veel minder uit. Die vinden dat veel minder spannend. Ze kijken vooral in een straal. En niet zozeer in wijken.

Sander: Wat doet die internationale aantrekkingskracht. Ook van bijvoorbeeld die Brainport regio. Ook wel met de lokale woningmarkt. We lezen natuurlijk dagelijks in het nieuws. Er is een groot woningtekort.

Veel mensen zijn woningzoekend. Het doet ook iets met de prijs. Hoe gaan mensen ook in Noord-Limburg bijvoorbeeld ook daarmee om? Want ze denken, daar komt weer iemand uit India bij ASML die wat meer te besteden heeft. En die wat makkelijker aan die vraagprijs kan voldoen.

Eugène: Dat is een goed punt wat je nu aan stipt. Er zijn heel veel mensen in de regio. Ik praat dan vooral over de regio Midden-Limburg en Weert. Die dan zeggen, daar komen die ASML'ers weer. Wij verliezen van die ASML'ers. Dat is niet automatisch zo. Heel veel mensen die uit het buitenland komen, hebben vaak al meerdere plekken bewoond in andere landen.

Hebben vaak het huis weer opnieuw moeten inrichten. Dat hebben ze niet altijd weer kunnen verkopen. Dus regelmatig is er niet al te veel eigen middelen. Al te veel spaargeld. Dus als die willen overbieden. En niemand zegt dat moet. Maar dat zou kunnen dat je dat gaat doen.

Dan moet dat vaak ook gefinancierd kunnen worden. En de gemiddelde Nederlandse starter heeft over het algemeen wat meer spaargeld. Dus die kan wat gemakkelijker overbieden met toch een lagere financieringsvoorbehoud. Waardoor we ook richting een verkoper regelmatig adviseren om juist daarvoor te kiezen. Omdat dat veel meer zekerheid heeft.

Sander: Dus de internationaal gaat niet per se aantrekkelijker zijn voor een verkopende partij?

Eugène: Nee, absoluut niet. Dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Maar de tendens en het gevoel wat speelt is wel dat we met z'n allen verliezen van die expat. En dat zorgt er dus ook vaak voor dat men meer gaat bieden. Ja, dat is het gevolg.

Sander: Herken je dat? Dat mensen toch het gevoel hebben van ja, het zou wel weer die international zijn die net wat meer te besteden heeft?

Kenneth: Ja, absoluut. Maar dat klopt inderdaad dus niet. Feitelijk is dat niet altijd zo. Nee, zeker niet. Zeker niet.

Eugène: En wat daarbij ook nog komt kijken is tot een expat, als ik het zo mag noemen. Ja. Best wel rationeel een keuze maakt. En de Nederlander vaker op emotie een keuze maakt. Dat is ook wel een verschil, ja.

Sander: Dat is interessant. Dus er wordt een rationele versus een emotionele keuze gemaakt. Wat betekent dat voor jou als makelaar? Hoe kun je daar dan mee bezig zijn of daaraan tegemoetkomen?

Kenneth: Nou, wat Eugène ook zegt. De internationale koper kijkt naar energielabel. Hechtwaarde aan een bouwkundige keuring. En de Nederlander die echt bijvoorbeeld in een bepaalde wijk aan het zoeken is. En er komt dan eindelijk iets.

Dan heeft hij er in de regel iets meer voor over. Ja. En ja, we kunnen het mooier maken dan dat het is. Maar een verkoper kijkt ook naar de bedragen natuurlijk. Ja, natuurlijk.

Sander: Wat ook heel erg leuk is, is dat regelmatig de jongere kopers die dan een woning zien, als eerst het gevoel hebben, wij moeten hier alles aan doen. De keuken moet nieuw, de vloeren moeten vernieuwd worden, de badkamer moet vernieuwd worden. En dan komt er vervolgens een international en die komt binnen en die zegt, ja, dit is top. Prima.

Eugène: Prima. Er zit hem achter onder zijn oven in. Ja, dat is het. En de tuin is goed. Het is ook maar net wat je gewend bent vanuit thuis natuurlijk.

Sander: Heeft dat te maken met het feit dat het misschien ook wel een tijdelijk karakter is? Dat een international misschien met andere ogen kijkt van, goh, ik zit hier misschien drie, vier, vijf jaar.

Eugène: Ja, dat is maar de vraag. Want het woord expat gebruiken wij natuurlijk nu nog steeds. Eigenlijk zijn het geen expats, want die gaan waarschijnlijk niet meer terug. Dat zijn mensen die komen hier voor een langere tijd wonen. Voorheen was het die.

Sander: Dat merk jij ook.

Kenneth: Ja, zeker. Absoluut. Die willen hier een toekomst opbouwen. Die willen hun kinderen de kansen geven die ze je zelf ook hebben. Voorheen was het zo dat een expat vaak drie, vier jaar bleef.

Vaak ging huren en dan weer terug ging naar het land van herkomst. Dat is voorbij. Die mensen die komen hier, die gaan hier niet meer weg. Die willen gaan integreren en die willen gebruik maken van de mogelijkheden die ze hebben in Nederland.

Eugène: Dus de vraag is of dat allemaal zo tijdelijk is. Er zal altijd een groep zijn die voor een kortere periode hier naartoe komt. Maar een grote groep gaat daadwerkelijk hier langere tijd wonen.

Sander: We gaan daarover doorpraten zometeen. Maar eerst wil ik graag jullie actualiteit horen. Het nieuwtje van de maand vanuit jullie. Kenneth, wat is dat voor jou? Wat heb jij meegenomen?

Kenneth: Nou, een nieuwtje misschien niet voor iedereen. Maar ik lees, ik hoor van mensen tot die markt enorm overspannen is. Tot het voor ons starter vrijwel kansloos is om een woning te bemachtigen. Nou, zeer recent nog inderdaad. Grote onderzoek inderdaad. Dat het heel moeilijk wordt. Zeker voor alleenstaanden.

Om een woning nog te kunnen bemachtigen. En je moet ook nog over heel veel geld beschikken. Vaak zelfs een ton. Om een huis te kunnen kopen. Maar het is niet onmogelijk. Maar het klinkt wel moeilijk. Het is moeilijker.

Zeker voor alleenstaanden. Dat is een terecht punt. Maar het is niet onmogelijk. Als je wilt, stap die markt in. Geef het een kans.

Sander: Want er zijn echt wel mogelijkheden. Ja, en toch zitten we ook vaak in deze tafel bij de podcast. Je kunt alle afleveringen erop terugluisteren als je wilt. Waarop heel veel mensen ook zeggen. Ik vind het vaak zo moeilijk.

Sander: Want je moet ook heel veel mensen teleurstellen. De funda haalt het al bijna niet meer. Je moet al bij me ingeschreven staan. Om op mijn nieuwsbrief binnenkrijgen. En als je meldt naar een funda advertentie. Dan ben je vaak al heel snel te laat. Veel mensen zoeken hetzelfde.

Kenneth: En ik denk dat het een stuk kansrijker wordt. Op het moment dat je in staat bent om concessies te doen. En ruimte en een plek. Om een andere plek misschien te zoeken. Ruimte inleveren. Op locatie.

Of misschien terugstappen naar een appartement. Maar als je echt wilt, dan lukt het. Er is mogelijkheid. Het woord accepteren zou daarin een hele belangrijke zijn. Die iedereen die start op de woningmarkt. Dat die dat woord gaan leren.

Accepteren dat het niet meteen jouw droomwoning is. Dus je moet een concessie doen aan je wensen. Ook dat. Accepteer nou eens dat je hier langere tijd blijft wonen. En dat je met de komende jaren verbeteringen gaat toepassen. Of die aanbouw gaat realiseren.

Of die tuin een keer gaat opknappen. Maar dat het niet meteen de woning is. Die volledig Facebook en Instagram klaar is. Want dat willen we natuurlijk allemaal laten zien. Met een prachtige keuken en een prachtige badkamer. Is ook logisch.

Daar gaat het ook niet om. Maar accepteer nou eens. Geef dat tijd. Ja.

Sander: Mooi. Wat is jouw nieuwtje? Wat neem jij mee?

Eugène: Nou wat ik mee heb genomen is dat de expats zijn terug. Die zijn een tijdje weg geweest. Wat we wel eens vergeten is dat rondom kerst en oud en nieuw. Dan gaan veel expats terug naar familie. En die gaan niet voor een paar dagen. Die gaan voor meestal twee, drie, vier weken gaan die weg. En dat hebben we dit jaar heel duidelijk gemerkt.

In het Weerterland. Dat in de periode rondom kerst, oud en nieuw. En de eerste twee, drie weken van januari. Er relatief weinig expats waren bij de bezichtigingen. Er zijn dagen dat ik zo'n beetje de helft of meer. In het Engels aan het bezichtigen ben. En dat hebben we in de afgelopen weken.

Hebben we gemerkt dat helemaal niet zo was. Ja. Dus ze zijn weer terug. En ze zijn ook voor langere tijd weg. Normaal gesproken.

Sander: Zo blijkt. Ja ze zijn vaak voor langere tijd weg. Doet ook iets met het ondernemerschap. Of voor winkeliers bijvoorbeeld. Of horeca in de regio kennelijk.

Eugène: Ja zeker. En ook voor ons als makelaar. Wij weten dat januari altijd een wat rustigere maand is. Maar dit jaar vond ik hem opvallend rustig. Of dat nou te maken heeft met het feit dat het carnaval zo vroeg was. Dat zou kunnen. Maar het was een wat rustigere maand.

Sander: Dat herken ik wel. Ja.

Kenneth: Wij hebben dat ook in december en januari wel gemerkt. Tot dat een stuk minder was. Ja.

Sander: We hebben het over overeenkomsten en verschillen. Tussen lokale kopers en mensen uit het buitenland. Als we nou even die expats. Om het zo maar even te noemen. Een beetje een verzamelterm nu inmiddels geworden.

Ja. Wat vinden zij lastig aan onze markt eigenlijk. En hoe verschilt die markt hier in Nederland. Ook misschien wel juridisch en procedureel. Vergeleken met het land van herkomst.

Eugène: Wat mij opvalt is dat ze vaak alleen tussen haakjes de markt opgaan. Dus dat er geen relocator is. Dat er geen werkgeversbegeleider is. En dan kom je in de markt terecht. Waar een biedsysteem werkt in 9 van 10 gevallen.

En dat vinden ze wel lastig. Ja. Wat moet je bieden? Wat zijn de mogelijkheden? Gelukkig hebben ze vaak ook ondersteuning van bijvoorbeeld een hypotheekadviseur.

Sander: Maar dat merk ik wel dat ze dat lastig vinden. En zou er een grotere verantwoordelijkheid moeten liggen misschien wel bij je potentiële werkgever? Om je daarin een beetje te begeleiden vind je?

Eugène: Misschien. Dat is niet aan mij om dat te opperen. Maar misschien wel. Je haalt mensen uit een vertrouwde omgeving. Biedt ze hier kansen. Maar wonen is daar een heel belangrijk onderdeel van denk ik.

Sander: Ja. En hoe is dat dan bij juist die grotere firma's waar we het over spraken? Stel, je ASML moet wekelijks misschien al 250 expats vandaan halen om aan het voldoende arbeidspotentieel te komen. Dat zijn bijna wijkjes per week.

Eugène: Dat klopt. Nou is het wel zo dat grotere bedrijven inderdaad die begeleiding wel vaak kunnen aanbieden. Of in ieder geval die tips daaraan geven. Je hebt in Eindhoven bijvoorbeeld het Expat Center South. Dat is een stichting die zorgt dat expats gemakkelijker in de lokale markt kunnen integreren. Niet alleen in de woningmarkt.

Er staan ook tips in voor sport. Er staan handige zaken in voor bijvoorbeeld huisartsen, ziekenhuizen, dat soort zaken. Ja. Dus die mensen worden daar op die manier wel over geïnformeerd. Maar wat ook heel erg leuk is, is dat je ziet dat expats samen groepen gaan vormen. Dus je krijgt van die kleine communities.

In Weert is er in ieder geval ook een community die expats met elkaar helpen. Ja. Dat zijn vaak mensen die kennen dus niemand. Die kennen de buren niet. Die kennen niemand in de straat. Die hebben geen familie in de buurt.

En die gaan juist die vrienden opzoeken die gelijk gestemd zijn. De expats. En die gaan dan samen dingen organiseren. Bijvoorbeeld laatst hebben ze een theater afgehuurd voor een, hoe heet dat, een comedy. Zo'n stand-up comedy. Een Engelstalige comedy night georganiseerd.

En dat wordt dan gedaan in een groep van ongeveer inmiddels 300 expats. Ja. En die praten dat naar elkaar toe rond. Die helpen elkaar met het zetten van stappen in Nederland.

Sander: Ja. En toch even het grotere geheel zou je zeggen. Wat betekent dat voor integratie? En verandert daardoor ook een wijk of een stad misschien wel?

Eugène: Ja, dat kan wel degelijk invloed hebben. Je ziet dat met name in de wat kleinere dorpen rondom Weert. Die heb je in een straat meerdere mensen die niet integreren in het dorp. En niet meedoen aan bepaalde activiteiten. Dan ga je dat wel merken in een hoop. Er zijn dus ook wel verkopers die dat vervelend vinden. Die dus op basis daarvan ook die keuze maken van.

En willen wij nou dit dorp wat al een aantal voorzieningen verliest. Willen we dat nog verder laten krimpen feitelijk. Doordat er steeds meer mensen komen die niet oorspronkelijk uit Nederland zijn. Aan de andere kant zijn het ook heel vaak de mensen die kinderen hebben. Die zorgen ervoor dat die scholen bemand blijven. En dat die weer wat kunnen groeien. Dus het heeft zijn plus en zijn minnen.

Sander: Ja. Je mag natuurlijk ook niet als verkoper discrimineren. Dus je kunt niet zeggen van ja, ik wil niet verkopen aan een expat. Maar wel aan een local. Nee. Maar je kunt misschien je voorkeur uitspreken. Of je kunt misschien ook als makelaar aangeven dat de verkoper het ook wel waardeert. Als je probeert mee te doen met de gemeenschap die toch al hecht is.

Eugène: Ja, wij proberen dat sowieso in onze bezichtigingen al te benoemen. Hoe belangrijk die hechte gemeenschap is in die kleinere dorpen. Ja.

Sander: We gaan het hebben over een aantal vragen die we van luisteraars hebben. Ja. Pieter Kusters uit Deurne. Tussen Brabant en Limburg wordt hier meteen met elkaar verenigd. Eugène, dat moet je ook goed doen.

Kopen expats sneller dan Nederlanders? Zoals hier de vraag. We hebben het er al een beetje over gehad. Maar wat kun je daar in de algemeenheid over zeggen? En kan je daar in de algemeenheid wel iets over zeggen?

Eugène: Nou, ik denk op dit moment koopt iedereen, of wil iedereen heel snel kopen. Dat is voor expats natuurlijk helemaal niet anders. Wat we net al zeiden, dat het grote verschil is dat de expat veel minder let op historische verschillen. Die voor ons land heel normaal zijn. De provinciale grenzen. Een stukje verschil van taal, het Brabants of het Limburgs dialect. Daar heeft de gemiddelde expat helemaal geen boodschap aan. Kijken gewoon in een bepaalde straal rondom hetgeen waar ze werken.

Spreken vaak Engels. Gebruiken in hun werk eigenlijk ook alleen maar Engels of de taal van hun vaderland. Waardoor ze juist bij die werkgever zijn komen te werken. Bijvoorbeeld bij een ASML. Maar het Nederlands is voor hen dan toch een taal die ze gaan leren. En die gaan geen dialecten leren. Dus voor hen is dat veel minder belangrijk.

Sander: Ja. Bart Hovens uit Meerssen vraagt, ik ken het van jou. Wat zijn dan die grote cultuurverschillen? Die hebben we al een beetje besproken natuurlijk. Als je met elkaar contact zoekt. Of de interesse in procedures versus de emotie bij een pand speelt. Maar waar moet ik dan als verhuurder of verkoper ook echt rekening mee houden? Als ik daadwerkelijk een deal wil sluiten met iemand die niet autochtoon is.

Kenneth: Goed communiceren. Goed en duidelijk communiceren. Er is natuurlijk een taalbarrière. Veel Nederlands spreken gewoon goed Engels. Maar niet allemaal. En ik denk dat wel een belangrijk punt is. Goed en duidelijk communiceren wat je wilt. En vervolgens kan de tegenpartij daar een keuze op baseren.

Sander: Ja. En als je het hebt goed communiceren. Soms spreek je niet de juiste taal. Of spreek je onvoldoende Engels. Hoe vaak maak je gebruik van een tolk?

Kenneth: Tijdens bezichtigingen niet. Het maken van afspraken niet. Eigenlijk op het einde van het traject. Als eigenlijk alles achter de rug is. Dan gaat een tolk mee naar de notaris.

Als de akte moet passeren. Als de akte moet passeren. Dat is een verplichting. Maar eigenlijk in het hele voortraject. Niet of nauwelijks.

Sander: Doe jij niet zo heel veel? Of heb je niet heel veel nodig gehad? Hoe gaat dat bij jou?

Kenneth: Nou ja. Tijdens de bezichtigingen is Engels gewoon vaak de voertaal. Wat wel net al zei je. Van vaak dagen dat je de helft van de bezichtigingen in het Engels doet. En dat is wel heel erg grappig te zien. Als je als aankoopmakelaar meegaat.

En er is een andere collega makelaar. Die het Engels wat minder machtig is. Die het dan heeft over een roof chapel. Terwijl de Engelse vertaling van de bank. Een roof chapel. Dat is een dormer.

Dus dat blijft iedere dag maar weer. En dan probeer je lach maar in te houden. Want dat is ook niet netjes naar je collega toe. Maar dat zijn wel de grote verschillen. En tijdens een notarieel transport. Het verleiden van de akteverlevering.

Daar moet inderdaad een tolk bij zijn. Omdat de notaris zeker wil weten. Dat die koper exact begrijpt wat er getekend wordt. Het eigendom van de woning gaat over.

Sander: In de zakelijke en vertrouwensrelatie. Ga je dan mee?

Kenneth: Wij gaan altijd mee naar transporten. Of dat nou is met Nederlandse kandidaten. Of juist met expats. Wij gaan altijd mee. En dat is serviceverlening. Omdat je dat vertrouwen.

Dat je ook met elkaar hebt opgebouwd. Wij doen dit van A tot en met Z. En dat voor ons betekent dat daar ook het transport bij hoort. Je leert ook heel veel van. En het is ook wel heel erg grappig om te zien. Dat je dan ook ziet wat de verschillen zijn.

Voor wat betreft de vertalingen. Door de tolk. Sommige tolken die vertalen simultaan. En dat betekent dat de notaris zijn verhaal vertelt. En tegelijkertijd met ongeveer een seconde verschil. Is er iemand in het Engels of in een andere taal aan het praten.

Sander: Nee maar. Wat een kakofonie en geluid moet dat zijn.

Kenneth: Dat is inderdaad een kakofonie en geluid. Maar wel heel erg interessant.

Sander: Dat geloof ik ook meteen. Zometeen nog twee kijkers vragen. Of luisteraars vragen kan ik beter zeggen. Alhoewel we hebben natuurlijk ook video erbij. Vandaar dat we van beide kunnen spreken. Maar eerst het pareltje van de maand. Iedereen kent dat wel.

Je struint funda of je gaat naar je favoriete makelaar in de buurt. Om ze te kijken. Wat is het aanbod eigenlijk? Wat zou nou dat droompand zijn? Of misschien wel dat hele gekke pand. Dat je misschien ergens bent tegengekomen. Kenneth wat heb jij meegenomen?

Kenneth: Een tijd geleden heb ik een woning in Maastricht verkocht. Misschien op papier niet per se de parel van de maand. Maar wel een heel leuk verhaal. Wat er voor mij echt een parel maakt. Een mevrouw woonde er al dertig jaar. Heel nerveus over het traject.

Wat moet ik doen? Moet ik goed opruimen? Je kent het wel. Uiteindelijk een rits aan bezichtigingen gehad. De uiteindelijke koper was uit Roemenië. Dus een internationale koper.

Toevallig kende ik die jongen van de sportschool. Achteraf vertelde hij mij. Het was super leuk om jou te ontmoeten. Eigenlijk is dat voor ons de doorslaggevende factor geweest. Om een bod te gaan doen. En dan zie je.

Mensen hebben hier geen netwerk. En houden zich dan heel erg vast aan iemand die ze wel kennen. En dat schept dan een vertrouwen. En dat vond ik wel echt een van de leukere transacties van het afgelopen jaar.

Sander: Maar dat is ook een logische eye-opener inderdaad. Als je hier komt en je kent niemand. Maar je kent wel je makelaar bijvoorbeeld. Dan is dat in ieder geval de eerste die je leert of moet gaan vertrouwen. Ja. En dat praat zich ook weer rond.

Eugène: Ja, volledig mee eens. Daar maak je het verschil in. Puur toevallig. Gisteren heb ik een woning in verkoop genomen. Die mensen heb ik drie jaar geleden geholpen met het kopen van een woning. Niet specifiek deze woning. Maar ik heb ze meerdere bezichtigingen met ze gehad.

En zij vertelden. Ze vinden alles zo moeilijk. En zo ontzettend lastig om te begrijpen. Maar iedere keer als ik de bezichtiging deed. Dan kregen ze daar energie van. In plaats van dat het energie kostte. Die mensen die moeten verhuizen vanwege de verplaatsing van het kantoor waar die man werkt.

En ze hebben mij gebeld. Wil jij even langskomen voor het huis een verkoop te nemen? Er is ook geen discussie wie dat moet gaan doen. Wij moeten dat doen. Omdat ze ons kennen van drie jaar geleden. En dat is ontzettend leuk.

Sander: Zeker. Mooi. Wat is jouw pareltje?

Eugène: Nou ja, die wilde ik meenemen. Dat was een parel. Ja, die wilde ik meenemen als parel. Degene die terugkomt. Ja, ik heb niet specifiek een woning meegenomen.

Maar specifiek de situatie dat een expat die niemand kent je zodanig vertrouwt. En zodanig op je heeft weten te bouwen. Om daardoor meteen weer nieuw werk te krijgen. Het zijn je ambassadeurs.

Sander: Ja. Luisteraars vragen nog tot slot. Jasper de Haan uit Eijsden zegt. Moeten makelaar goed Engels spreken? Nou, dat hebben we net besproken. Ja, dat is natuurlijk echt evident belangrijk.

Om in ieder geval niet van Roof Chapels te spreken. Ja. Maar hoe voorkom je nou ook die misverstanden door communicatie? En hebben jullie wel ook wel eens ervaren van, oh ja, hier hebben we elkaar misschien gewoon niet goed begrepen. En dat kan natuurlijk ook gebeuren. Herken je dat?

Kenneth: Kan gebeuren. Ja, zeker. Ik probeer het eigenlijk altijd zo simpel mogelijk te houden. Dus geen ingewikkelde materie tot in de kleinste details uit te leggen. Maar eigenlijk een klein beetje de kaders te schetsen. Ja. En in de regel gaat dat wel goed. En ik merk inderdaad dat vaak dingen per e-mail nog bevestigd moeten worden.

Sander: Precies, en daarmee kun je nog eens een keer een dubbelcheck. Een dubbelcheck voor jezelf, maar ook voor de klant. Ja.

Kenneth: Ja, want die maken dan toch vaak gebruik van de vertaalmogelijkheden. Als je dat mondeling hebt toegelicht, is dat vaak lastig om dat terug te halen. We moeten ook altijd oppassen met ons jargon natuurlijk. Dus je wil toch dingen goed in Nederlands uitleggen. Dat wordt vertaald en dan voorkom je miscommunicatie.

Sander: Mooi. Oké. Laatste vraag die hier nog binnen is gekomen. Jo van Haast eruit. Wat kunnen gemeenten nou beter doen voor internationals? Juist als je het hebt over, ja je had het over community building ook.

Dat iedereen er ook maximaal met elkaar integreert. We hebben mensen van buiten nodig. Ook arbeidsmigratie is superbelangrijk. Want we hebben heel veel banen natuurlijk ook waar we geen mensen voor hebben. Dus wat kunnen gemeenten daar nou aan bijdragen?

Kenneth: Ja, Maastricht wordt steeds internationaler. Ja. Ja. En wat mij soms wel verbaast is eigenlijk de informatieverstrekking tot die vaak nog steeds in het Nederlands is. En natuurlijk hebben we genoeg vertaalmogelijkheden. ChatGPT. Tuurlijk. Google Translate.

Sander: Maar maakt die stad ook toegankelijk voor de internationale koper? Ja.

Kenneth: Zeker in deze regionale omgeving. Dat het Frans, Duits, Engels en ergens Arabisch op zijn minst nog wordt aangeboden bij de SSG. Ja, Arabisch. Ja. Kan hè? Ja, het kan.

Het kan. Chinees, Russisch. Laten we beginnen met Engels. Ja. Oké. Heel goed.

Sander: Je hebt hier wel een punt inderdaad.

Eugène: Je hebt de gemeente Weert bijvoorbeeld doet best wel veel communicatie in het Engels. Maar het zijn ook andere maatschappelijke organisaties. Ik denk dat het zijn huisartsen, tandartsen, sportverenigingen. Help hen, ondersteun hen om te zorgen dat die expat dat begrijpt. Dan zul je ook veel sneller zien dat ze er gebruik van gaan maken.

Sander: Mooi. De traditionele slotvraag aan jullie is. Wat is dan die gouden tip voor expats, voor internationals, maar misschien ook wel voor verhuurders of verkopers in deze regio die met hen te maken heeft?

Kenneth: Mijn idee zou zijn, zorg in ieder geval voor een NVM-makelaar die weet waar die het over heeft. Iemand die ervaring heeft met expats, die de Engelse taal machtig is, die sterk genoeg is om die mensen te kunnen helpen. Wil je gaan verkopen, kies dan voor een goede NVM-makelaar.

Sander: Eens. Ja, maar dat is natuurlijk ook een klein beetje een open deur.

Eugène: Maar zorg voor informatievoorziening. Absoluut goede voorbereiding. En misschien zie je het niet alleen als investering, maar zie je het ook als nieuw hoofdstuk van je leven in het buitenland. Dus dat vind ik misschien ook wel een goede.

Sander: Heel goed. Fijn. Dank jullie wel voor jullie bijdragers. Kenneth Kruse van Damen Makelaardij Maastricht en Eugène Konings van Konings Makelaardij in Weert. Over internationals, expats, studenten die onze Limburgse regio rijker maken. Maar je moet ook rekening houden met culturele verschillen.

En misschien maakt dat juist ook wel deze omgeving nog veel rijker. Dank voor jullie bijdragers. Uw dank voor het luisteren naar De Wooncast, powered by NVM Limburg. Over een maandje, dan zijn we weer terug. Dan praten we onder andere over het thema nieuwbouw. Tot dan.